بازار کار در آینده چه شکلی خواهد بود؟ به نظر ما، چشم‌انداز ۵۰ سال آینده حاکی از خوش‌بینی محتاطانه است. برای ایجاد درک از آنچه که پنج دهه آینده ممکن است برای کارگران به ارمغان بیاورد، شرکت BCG با بیش از ۱۵۰ آینده‌پژوه از طریق بحث‌های پانل و نظرسنجی‌های علمی تعامل داشته است.
بر خلاف نگرانی‌های رایج مبنی بر اینکه آینده فرصت‌های شغلی کمتری را برای مردم ارائه خواهد کرد، بیشتر کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند که گزینه‌های شغلی پاداش‌دهنده فراوان خواهند بود. افرادی، سازمان‌ها و جوامعی که مهارت‌های جدیدی کسب کنند، رونق خواهند یافت. بخش‌های اقتصادی مانند صنایع بازسازی‌پذیر و حوزه‌هایی که به خلاقیت بالایی نیاز دارند، راه‌های جدیدی را برای پایداری و رضایت شخصی فراهم خواهند کرد.
سازمان‌های بخش عمومی و شرکای آنها در بخش خصوصی در موقعیت ایده‌آلی قرار دارند تا در ۵۰ سال آینده به حداکثر رساندن تأثیرات انسانی بر Prosperity (رفاه) بپردازند. درک عواملی که بر اقتصاد قرن ۲۱ تأثیر می‌گذارند و تهیه سیاست‌های آینده‌نگر، اطمینان از این را به همراه خواهد داشت که جمعیت‌ها آنچه را که برای هدف مشترک و موفقیت نیاز دارند، در اختیار خواهند داشت.
چهار محدودیت که آینده را شکل می‌دهند
در چند سال آینده، ظهور فناوری‌های نوین و تحولات فرهنگی نظیر هوش مصنوعی مولد و افزایش نفوذ نسل‌های جوان‌تر، به تغییر تجربه روزمره کارگران ادامه خواهد داد. با این حال، این چالش‌های جهانی بزرگ به‌طور اجتناب‌ناپذیری باعث عقب‌ماندگی سازمان‌ها و جوامع نمی‌شوند.
رهبرانی که می‌خواهند سیاست‌های استخدام و استراتژی‌های کسب‌وکار را برای حمایت از ایجاد شغل‌های پایدار تدوین کنند، باید به چندین محدودیت احترام بگذارند—اصطلاحی که به‌طور مکرر در بحث‌های مربوط به آینده به کار می‌رود—که یک اقتصاد آینده موفق را شکل می‌دهند. (به نمایش ۱ مراجعه کنید.) ماندن در این محدوده‌ها جوامع را در محیطی برای رشد شغلی شکوفا نگه می‌دارد. خروج از این محدودیت‌ها ممکن است به نتایج مضر برای جامعه منجر شود. چهار محدودیت اساسی به شرح زیر است:
مرز محیط زیستی
این مرز، سلامت محیط زیستی را تعریف می‌کند که بشریت را پشتیبانی کرده و به آن امکان شکوفایی می‌دهد. اقتصاد امروز با انتشار بالای کربن و فرآیندهای تولید ناپایدار این مرز را نقض می‌کند و این وضعیت ممکن است بدتر شود. سناریویی که در آن ما انسان‌ها به‌طور مکرر از این مرز عبور کنیم—یا به حدی از آن فراتر برویم که به نقطه بازگشت ناپذیری برسیم—می‌تواند آسیب‌های جدی به سیاره وارد کند.
مرز فناوری
با پیشرفت سریع هوش مصنوعی، خط مرزی بین استفاده ایمن و خطرناک از فناوری همواره در حال تغییر است و تعریف آن می‌تواند دشوار باشد. اما باید در این زمینه هوشیار باشیم. اگر بشریت کنترل دارایی‌های فناوری خود—از جمله رباتیک، مهندسی ژئویی و بیوتکنولوژی—را از دست بدهد یا از آنها به‌نادرست استفاده کند، در معرض خطر ورود به محیطی قرار می‌گیرد که آسیب‌های ناشی از آن غیرقابل جبران خواهد بود.
بنیاد اجتماعی
جهان آینده باید منابع و شرایط حیاتی کافی—آب، غذا، سرپناه و صلح—را برای برآورده کردن نیازهای اساسی بشریت فراهم کند. اگر تأمین این عناصر ناکافی باشد و بنیاد اقتصادی و زیرساختی جامعه را تضعیف کند، ثبات جهانی نیز تضعیف خواهد شد. لذا بنیاد اجتماعی بازار کار اهمیت دارد.
مرز اجتماعی-شناختی
وقتی حقیقت، اعتماد، ابراز خلاقانه و دیگر عناصر ضروری، سلامت روان جمعی ما را حمایت می‌کنند، می‌توانیم تصمیمات آگاهانه‌ای درباره آینده جمعی‌مان بگیریم. اخبار جعلی، اطلاعات نادرست و روندهای مشابه، بشریت را از این مرز فراتر می‌برند و انسجام اجتماعی را از بین می‌برند و همکاری‌های بزرگ‌مقیاس را مختل می‌کنند.
آینده می‌تواند مدل‌های اقتصادی امیدوارکننده‌ای را که در این مرزها شکوفا می‌شوند، حفظ کند، اما رهبران باید اجزای کلیدی چنین مدل‌هایی را درک کنند. ما پنج عنصر اساسی را شناسایی کرده‌ایم.
اقتصادها باید به سمت مدل‌های دایره‌ای و دوستدار طبیعت حرکت کنند تا با مرزهای سیاره‌ای سازگار شوند
انتقال انرژی، نمونه‌ای با وضوح بالا از یک تلاش جهانی ارزشمند است که هرچند در مراحل ابتدایی خود قرار دارد، هدف آن دستیابی به تأثیر مثبت بر اقلیم در عین حفظ پایداری و قابلیت اطمینان است. تغییر به فرآیندهای دوستدار طبیعت نیز اهمیت دارد. طبق تحقیقاتی که در سال ۲۰۲۱ توسط سازمان ملل منتشر شد، سرمایه‌گذاری ۱٪ از تولید ناخالص داخلی جهانی در راه‌حل‌های مبتنی بر طبیعت به بشریت کمک می‌کند تا بهتر با بحران‌های مربوط به اقلیم، تنوع زیستی و تخریب زمین مواجه شود. به عنوان مثال، پروژه‌های ساختمانی می‌توانند از آجرهای زیست‌تجزیه‌پذیر ساخته شده از قارچ استفاده کنند که از بتن قوی‌تر هستند یا از جایگزین‌های مبتنی بر جلبک برای پلاستیک‌های یک‌بار مصرف بهره ببرند.
جامعه می‌تواند با انتخاب مدل‌های تولید و توزیع کوچک و ایمن، ریسک‌های مرتبط با پذیرش گسترده یک فناوری خاص را کاهش دهد
پاسخ شگفت‌انگیزی به مشکلات زنجیره تأمین امروزی و ردپای کربن بسیار بزرگ وجود دارد: یک مدل تولید به‌سبک «خودت انجام بده» (DIY). در چنین مدلی، یک شرکت ممکن است نقشه‌های دیجیتال برای چاپ سه‌بعدی و مونتاژ محصولات به‌صورت DIY را بفروشد. اما ساخت محصول را به کاربران نهایی واگذار کند—به جای اینکه ماشین‌آلات، الکترونیک، مبلمان و پوشاک کاملاً تولید شده را تأمین کند. نتیجه این رویکرد، کاهش تأثیرات زیست‌محیطی و زنجیره‌های تأمین انعطاف‌پذیرتر است.
جامعه باید بر پایه‌ای اجتماعی مثبت ایستاده باشد که شکوفایی جمعی را در اولویت قرار دهد
نوآوری کلید تضمین رفتار صحیح با نیازهای ساده‌ای مانند غذا و آب است. یکی از راه‌های دستیابی به امنیت غذایی، حذف ضایعات غذایی قابل اجتناب است که طبق گزارش سازمان ملل، معادل ۳۰٪ از کل غذای تولید شده است. پروژه‌هایی مانند ZeroW، یک ابتکار برای دستیابی به پایداری بدون زباله، کسب‌وکارها را تشویق می‌کند تا مفاهیمی مانند گلخانه‌های بدون زباله و بسته‌بندی هوشمند را به کار بگیرند تا غذا را به‌طور سودآور تولید کنند و در عین حال به کل جمعیت‌ها اجازه شکوفایی دهند.
یک بنیاد اجتماعی قوی همچنین نیازمند ارتباطات انسانی، عشق و حمایت است
تحقیق گرانت، تحقیقی درازمدت از دانشگاه هاروارد دربارهٔ بچه‌هایی که به بزرگسالی می‌رسند، نشان داد که روابط شخصی خوب تأثیر قابل‌توجهی بر شادی و سلامتی جسمی انسان دارد. نبود هماهنگی برای فرد آسیب‌زننده است و به‌ویژه در مقیاس بزرگ بسیار پرهزینه است. طبق گزارش شاخص جهانی صلح ۲۰۲۳ موسسه صلح و اقتصاد، تأثیر خشونت بر اقتصاد جهانی در سال ۲۰۲۲ به ۱۷.۵ تریلیون دلار رسید که معادل ۱۳٪ از تولید ناخالص داخلی جهانی است. تلاش برای صلح کلیدی است. صلح‌سازی به رهبری کسب‌وکارها—مانند تعهدات اخیر شرکت‌ها برای کاهش فساد—می‌تواند راهی بسیار کارآمد برای ارتقای شکوفایی جمعی باشد.
سلامت روان—و عنصر کلیدی آن، خلاقیت—باید اولویت اجتماعی-شناختی باشد
حذف اطلاعات نادرست یک مأموریت فوری در سطح جهانی است. اما چندین مطالعه از نهادهایی مانند مؤسسات ملی بهداشت عمومی آمریکا نشان می‌دهد که بیان هنری و کارهای دستی می‌تواند تأثیر مثبت چشمگیری بر سلامت روان نیز داشته باشد. یک بخش اقتصادی خلاق به افراد راه‌هایی برای ابراز خود، بیان احساسات و ارتباط با یکدیگر ارائه می‌دهد. به عنوان مثال، ساکنان شهرها ممکن است شنبه‌های بعد از ظهر را به جای خرید در فعالیت‌های هنری و موسیقی در محیط‌های اجتماعی بگذرانند. وقتی این بخش گسترش یابد، مزایای آن—از جمله افزایش پیوستگی و ارتباط—در سراسر اقتصاد شهری و فراتر از آن توسعه می‌یابد.
بخش‌های پرامید اقتصاد آینده
زمانی که رهبران مدل‌های اقتصادی را بر اساس این اولویت‌ها ایجاد می‌کنند، طیف وسیعی از بخش‌ها با پتانسیل قابل توجه برای ایجاد شغل در آینده بلندمدت پدیدار می‌شوند. (به نمودار ۲ مراجعه کنید.) چندین بخش در این زمینه به‌ویژه قابل توجه هستند.
اقتصاد مبتنی بر مراقبت
ارتباطات انسانی به یکی از مهم‌ترین اولویت‌های ایجاد ارزش در اقتصادی که بر پایه شکوفایی جمعی بنا شده، تبدیل خواهد شد. این ارتباطات شامل مراقبت‌های سنتی از سالمندان، کودکان و جوانان و گروه‌های اجتماعی مختلفی است که به آنها خدمات کافی ارائه نمی‌شود، به همراه اشکال جدیدی مانند مدیریت سلامت جامعه به‌صورت جامع و حمایت از سلامت روان. تحقیقات ما نشان داده است که اقتصاد مبتنی بر مراقبت بالاترین پتانسیل ایجاد شغل را در میان این بخش‌های نوظهور دارد.
صنایع و زیرساخت‌های تجدیدپذیر
استفاده از مواد مبتنی بر طبیعت و فرآیندهای دایره‌ای در ساخت و تولید می‌تواند جایگزین مواد غیرقابل تجدید و خطی شود. زمینه‌های امیدوارکننده برای رویکردهای تجدیدپذیر شامل زیرساخت‌های شهری دایره‌ای، استفاده از راه‌حل‌های مبتنی بر طبیعت و مواد بازیافتی در ساخت و ساز است. کارگران آبی و سفید می‌توانند به صنایع تجدیدپذیر بپیوندند—از جمله صنایعی که به انرژی‌های جایگزین اختصاص دارند—تا فرآیندهای صنعتی را با روش‌های پایدار جایگزین کنند.
امنیت جامع در بازار کار
به جای تمرکز بر یک ریسک در یک زمان، رویکرد جامع به امنیت به‌صورت سیستماتیک و پیشگیرانه به مجموعه‌ای از ریسک‌ها می‌پردازد. به عنوان مثال، یک استراتژی امنیت جامع برای یک شرکت زنجیره تأمین جهانی ممکن است به‌طور همزمان به نگرانی‌های امنیت سایبری (به‌ویژه آن‌هایی که به اینترنت اشیا مربوط می‌شوند)، امنیت شناختی (حفاظت از کارگران در برابر اطلاعات نادرست درباره رویدادهای سیاسی) و امنیت اقلیمی پاسخ دهد. با توجه به اینکه دامنه تهدیدات امنیتی به‌طور مداوم در حال تغییر است، امنیت جامع به یکی از بخش‌های کلیدی ایجاد شغل تبدیل خواهد شد و فرصت‌های زیادی را برای کارگران متعهدی که محیط ریسک پیچیده‌ای را درک می‌کنند و مهارت‌های لازم برای مدیریت این ریسک‌ها را توسعه می‌دهند، فراهم خواهد کرد.
کشاورزی، شیلات و جنگلداری تجدیدپذیر
این بخش‌ها از روش‌های ارتقاء‌دهنده طبیعت برای تولید غذا و مواد طبیعی استفاده می‌کنند. کشاورزی تجدیدپذیر نسبت به کشاورزی صنعتی نیروی کار بیشتری نیاز دارد و به توجه و مراقبت بیشتری از سوی انسان نیازمند است. مشاغل در کشاورزی ارگانیک در مناطق روستایی و شهری، آبزی‌پروری تجدیدپذیر و احیای زیرساخت‌های شهری فراوان خواهد بود.
تبادلات دانش محلی
کارگران از سازمان‌های مختلف تیم‌هایی تشکیل می‌دهند و در تلاش‌ها برای درک محیط خود همکاری می‌کنند و اهداف و شیوه‌های خود را به اشتراک می‌گذارند، در اکوسیستم‌های یادگیری محلی شرکت می‌کنند و در یادگیری مادام‌العمر مشغول می‌شوند. اگرچه رقابت همچنان جنبه‌ای اساسی از اقتصاد جهانی است، حرکت به سمت اشتراک‌گذاری دانش محلی در حال انجام است. به عنوان مثال، شبکه‌های جوامع کشاورزی تجدیدپذیر مانند Herenboeren در هلند و Regenerate Cascadia در آمریکا و کانادا، مراکز اجتماعی را برای هماهنگی فعالیت‌های تجاری و تبادل اطلاعات در مورد بهترین شیوه‌ها ایجاد کرده‌اند. ایجاد دانش محلی نیازمند معرفی بسیاری از نقش‌های جدید برای تکمیل کانال‌های سنتی اشتراک‌گذاری دانش مانند رسانه، تحقیق و توسعه صنعتی و آموزش خواهد بود.
پروسروریسم
تولید و مصرف در بسیاری از جوامع به‌صورت تولید کالا توسط مصرف‌کنندگانی که سپس از آنها استفاده یا آنها را می‌فروشند، مرتبط خواهد شد. در برخی از شهرهای آینده، سیستم‌های تولید کوچک‌مقیاس که توسط ساکنان اداره و نظارت می‌شوند، به نیازهای خاص دیگر ساکنان محلی پاسخ خواهند داد. این سیستم‌های تولید کوچک محصولات شخصی‌سازی شده‌ای از جمله الکترونیک، تلفن‌های همراه، تجهیزات پزشکی، مبلمان، پوشاک و دوچرخه‌های برقی را ارائه خواهند داد. کارگران آشنا با فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی و چاپ سه‌بعدی فرصت‌های زیادی برای مشارکت خواهند یافت.
سرگرمی و هنر مشارکتی
بخش‌های مختلفی که بر پایه بازی و سرگرمی هستند و سرگرمی، یادگیری، مراقبت و هنر را ترکیب می‌کنند. برای جوامع آینده و بازار کار آن به‌طور فزاینده‌ای مهم خواهند بود. نتیجه مفیدترین این فعالیت‌ها، زمانی است که مردم با هم صرف می‌کنند و تجربیات جدیدی را به اشتراک می‌گذارند. اما مشاغل جدید زیادی نیز به وجود خواهد آمد. بسیاری از اشکال سرگرمی، از جمله ورزش‌های الکترونیکی، در متاورس اجرا خواهند شد که به‌عنوان یک محیط تقریباً نامحدود برای نقش‌های نوظهور به‌عنوان فناوری پیشرفت می‌کند، عمل خواهند کرد.
برای بهره‌برداری حداکثری از فرصت‌هایی که در این بخش‌ها و در صنایع دگرگون‌شده‌ای مانند حمل و نقل، انرژی و مراقبت‌های بهداشتی به‌وجود می‌آید، رهبران باید مهارت‌ها و نگرش‌های سازگار با آینده را در سازمان‌های خود پرورش دهند.
مهارت‌های آینده بازار کار
با پیشرفت اقتصاد جهانی به سمت قرن بیست و یکم، مردم برخی از مهارت‌هایی که در حال حاضر دارند را تقویت کرده و مهارت‌های کاملاً جدیدی را نیز ایجاد خواهند کرد. دامنه مهارت‌های مرتبط بسیار وسیع است، اما شامل چند مهارت با اهمیت ویژه می‌شود:
قابلیت‌ها، نگرش‌ها و عادات وجودی. کنار آمدن با تغییرات وسیع جهانی نیازمند آگاهی، خودتنظیمی جسمی و عاطفی، سازگاری و رشد، قاطعیت و خوش‌بینی است. این مهارت‌ها در زمینه‌های مختلف زندگی، از جمله محیط‌های حرفه‌ای، به‌طور جهانی قابل استفاده هستند.
مهارت‌های بیونیک. تسلط بالا بر فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی و رباتیک کلیدی خواهد بود. مردم خواهند خواست که سواد فناوری خود را افزایش دهند، تصمیم‌گیری مبتنی بر داده را یاد بگیرند، خلاقیت خود را با کمک هوش مصنوعی تقویت کنند و با همکاری انسان و ماشین راحت باشند. کارگران همچنین باید در حرکت در متاورس و سایر محیط‌های واقعیت مجازی احساس راحتی کنند.
خلاقیت. حتی اگر هوش مصنوعی امروز چالشی برای برخی شغل‌های خلاق باشد، خلاقیت انسانی در حل مشکلات آینده و ایجاد تأثیر مثبت در جوامع و سازمان‌ها بسیار حیاتی خواهد بود. در ۵۰ سال آینده بازار کار، دامنه‌ای از مهارت‌ها ارزشمندتر خواهد شد. این مهارت‌ها شامل کنجکاوی، تخیل، توانایی حل مشکلات به‌طور غیرمتعارف، استعداد در داستان‌گویی و توانایی در انواع مختلف بیان مانند هنر، ویدیو و متن است.
مهارت‌های انسانی، تیم‌محور و جامعه‌محور
موفقیت یک فرد نه تنها به تعامل مؤثر فرد با فرد دیگر بستگی دارد، بلکه به توانایی شرکت به‌طور سازنده در تیم‌ها، جوامع و سازمان‌ها نیز مرتبط است. سازمان‌ها خواهند خواست که از هوش و خرد نهادی کارکنان خود برای حل جمعی مسائل استفاده کنند. مهارت‌های مرتبط شامل ارتباطات، هوش عاطفی، توانایی همدلی، توانایی کار با دیگرانی که دیدگاه‌ها و زمینه‌های فرهنگی متنوعی به محل کار می‌آورند و توانمندی در تسهیل و هم‌خلق کردن است.
طبق این تحقیق، مهارت‌های بیونیک و خلاقیت در ۵۰ سال آینده بیشترین تقاضا را خواهند داشت. اما برای تکمیل این مهارت‌ها، کارگران باید سازگاری و توانایی ابتکار عمل را جهت ورود به بازار کار نیز پرورش دهند.
یک نگرش کارآفرینی برای بازسازی اقتصادها و ایجاد فرصت‌های شغلی جدید بسیار مهم خواهد بود. اگرچه همه افراد برای یک شغل پیشرفته کارآفرینی مناسب نیستند، بسیاری از مردم می‌توانند در مشاغل خوداشتغالی سودآور فعالیت کنند و کسب‌وکارهای کوچک‌مقیاس را سازماندهی کنند.
سیاست‌هایی که آینده بازار کار را شکل خواهند داد
سیاست‌های عمومی و ابتکارات تجاری ابزارهای قدرتمندی هستند که می‌توانند نیروی کار را به مجموعه‌ای درست از مهارت‌ها و فرصت‌ها هدایت کنند. با اجرای این سیاست‌ها در حال حاضر، سازمان‌هایی که از مدارس محلی گرفته تا اکوسیستم‌های بزرگ منطقه‌ای را شامل می‌شوند، می‌توانند مردم را برای دنیای فردا آماده کنند. تعدادی از اقدامات سیاستی عملی می‌توانند به سرعت نتایج مثبتی به همراه داشته باشند.
تلاش برای همکاری در سطح منطقه‌ای و ملی
همکاری‌های تجاری که با منابع گسترده‌ای پشتیبانی می‌شوند، ابزارهای اثبات‌شده‌ای برای ساخت مهارت‌های کارکنان از طریق پلتفرم‌های دیجیتال و سایر اشکال یادگیری انعطاف‌پذیر هستند. بسیاری از تلاش‌های ملی و منطقه‌ای در حال حاضر آموزش‌هایی ارائه می‌دهند که در آینده بازار کار به ثمر خواهد نشست. «SkillsFuture Singapore»، یک جنبش دولتی برای تسهیل یادگیری، یکی از این چارچوب‌هاست.
اولویت‌بندی توسعه مستمر و مادام‌العمر استعدادهای آماده برای آینده
معافیت‌های مالیاتی، کمک‌های مالی و سایر مشوق‌های اقتصادی روش‌های مفیدی برای تشویق جمعیت به ارتقای مهارت‌ها در طول زندگی هستند. به همین ترتیب، ایجاد برنامه‌های آموزشی بر اساس الگوی اکوسیستم یادگیری به نهادهای عمومی و خصوصی این امکان را می‌دهد که از منابع مشترک بهره‌برداری کنند. چنین اکوسیستم‌های آینده‌نگر در حال حاضر وجود دارند. به عنوان مثال، «SENAI»، یک شبکه از مدارس حرفه‌ای که توسط کنفدراسیون صنعت برزیل نگهداری می‌شود، بر توسعه استعدادها با پیش‌بینی نیازهای آینده در زمینه مهارت‌های مهندسی و ساخت و ساز تمرکز دارد.
استفاده از آموزش‌های مدرسه‌ای برای کمک به جمعیت‌ها در یادگیری زودهنگام
سواد فناوری باید هدفی در تمام سطوح آموزشی باشد. در آموزش‌های دوران کودکی و K-۱۲، کودکان می‌توانند یاد بگیرند که چگونه از متاورس استفاده کنند، با ربات‌ها بازی کنند و به‌طور فعال از هوش مصنوعی در مطالعات و کاوش‌های خود در جهان بهره ببرند. دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی محیط‌های ایده‌آلی برای پرورش مهارت‌های بیونیک در دانشجویان هستند. یکی از نمونه‌ها «AI Alliance» است که به تازگی توسط IBM و Meta تأسیس شده و متعهد به تحریک نوآوری در یک شبکه از مؤسسات آموزشی است و احتمالاً استانداردهای آموزشی برای بسیاری از مهارت‌های بیونیک را تعیین خواهد کرد.
ایجاد فرهنگ گفت‌وگو و ارتباط
این سیاست به دنبال گرد هم آوردن تمام سنین و سطوح جامعه برای بحث در مورد نیازهای آینده بازار کار است. برنامه‌هایی که یادگیری مبتنی بر همدلی و ارتباط غیرخشونت‌آمیز را ترویج می‌دهند، باید برای شرکت‌کنندگان در هر سنی و در هر جایگاهی در زندگی در دسترس باشد. چنین برنامه‌هایی می‌توانند درک متقابل، شمول و سلامت روانی و معنوی جمعی را ارتقا دهند.
افزایش آگاهی از چالش‌های جهانی و اولویت‌بندی حل مشکلات به‌صورت همکاری
از طریق آموزش و کمپین‌های رسانه‌ای، دولت‌ها می‌توانند آگاهی عمومی را در مورد چالش‌های جهانی گسترش دهند و به جمعیت‌های خود کمک کنند تا با پیچیدگی دنیای آینده مواجه شوند. دولت‌ها همچنین می‌توانند انرژی جوامع محلی و جهانی را بر روی مسائل مختلف متمرکز کنند. به عنوان مثال، مسابقات برگزار شده توسط وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده، مشکلات واقعی بهداشتی را حل کرده و در عین حال موجب شکل‌گیری شرکت‌ها و همکاری‌های جدید شده است.
جذب پذیرندگان اولیه مهارت‌های نوظهور
بسیاری از عوامل باعث تغییر در آینده بازار کار اقتصادهای جهانی می شود، از جمله کارآفرینان استارتاپ، سرمایه‌گذاران خطرپذیر و تأثیرگذار، محققان، توسعه‌دهندگان فناوری و تنظیم‌کنندگان. در فنلاند، سیاست‌های نوآوری دولت، ساخت اکوسیستم‌ها و همکاری‌های از پایین به بالا را برای پرورش استعدادهای فناوری ترویج می‌دهند و اهمیت جذب علاقه‌مندان و پذیرندگان اولیه برای پیوستن به تلاش‌های منطقه‌ای و ملی را نشان می‌دهند.
رهبران دولت، مدیران کسب‌وکار، دانشمندان و شهروندان نمی‌توانند از تغییراتی که در ۵۰ سال آینده رخ خواهد داد، اجتناب کنند. ضروری است که یک دیدگاه بلندمدت را در آغوش بگیریم و از سیاست‌گذاری واکنشی که باعث می‌شود جمعیت‌ها و نهادها دائماً از تحولات فناوری و اجتماعی عقب بمانند و به طور مداوم با چالش‌های رو به رشد تهدید شوند، پرهیز کنیم.
اختیار یک نگرش پیشگیرانه نسبت به آینده، اولین گام کلیدی در دستیابی به سناریوهای مطلوب است. آماده‌سازی برای این آینده، فرصت‌های اقتصادی عظیمی ایجاد خواهد کرد و زمینه‌های شغلی جدیدی را به وجود خواهد آورد که به اولین اقدام‌کنندگان این امکان را می‌دهد که از انتقال زودهنگام به پارادایم اقتصادی جدید بهره‌برداری کنند و آینده‌ای پررونق برای همه تضمین نمایند.
بسیار عالی و کاربردی
نظر لطف شماست. انشاالله بتوانیم مسیر را به کمک شما، بهتر و کاربردی تر طی کنیم.