سایت رصدخانه پیشتر در مقالاتی به چیستی و اهمیت CES و حضور زیمنس در این نمایشگاه پرداخت بود. حال در نشست BCG در CES2026 برایان کولی، شریک ارشد در Boston Consulting Group، پشت تریبون قرار گرفت. او گفت: «صبح همگی بخیر. نام من برایان کولی است.» او توضیح داد که از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ رهبری تیم خودرویی و موبیلیتی این شرکت را بر عهده داشته است.

وی جلسه را چنین معرفی کرد: چگونه تولیدکنندگان خودرو و تأمین‌کنندگان می‌توانند بهترین شکل همکاری را ایجاد کنند تا از فناوری‌های جدید بیشترین بهره را ببرند. او تأکید کرد که هدف این همکاری، خلق تجربه‌ای بهتر برای مشتریان و در نهایت ایجاد یک پایگاه تأمین سالم‌تر و صنعتی مقاوم‌تر است.

برایان سپس به فناوری‌های جدید اشاره کرد. او گفت امروز مجموعه‌ای از فناوری‌ها وجود دارند که می‌توانند صنعت را به‌صورت بنیادی تغییر دهند. این فناوری‌ها می‌توانند نوآوری بیشتری در حوزه تحرک پاک‌تر، ایمن‌تر و در دسترس‌تر ایجاد کنند. او افزود این فناوری‌ها می‌توانند فرصت‌هایی برای مشتریان خلق کنند که امروز اساساً وجود ندارند.

اما او بلافاصله هشدار داد. او گفت بدون یک پایگاه تأمین سالم و پویا، هیچ‌کدام از این وعده‌ها محقق نمی‌شوند. او تأکید کرد که مدل فعلی همکاری بین OEMها و تأمین‌کنندگان در بسیاری از جنبه‌ها دچار مشکل شده است.

در همین ابتدای نشست BCG در CES2026، چارچوب بحث روشن شد. قرار بود درباره واقعیت‌های صنعت صحبت شود، نه فقط درباره هیجان فناوری.

چرا ساختار فعلی صنعت دیگر جواب نمی‌دهد؟

برایان کولی در ادامه نشست BCG در CES2026 تصویری از وضعیت فعلی صنعت ارائه داد. صنعت امروز با عدم‌قطعیت تعریف می‌شود. برایان به ترکیب قوای محرکه اشاره کرد. او گفت هنوز مشخص نیست سهم پیشرانه‌های احتراقی، هیبریدی و برقی چگونه تثبیت می‌شود. به نوسانات تولید، شوک‌های ژئوپلیتیک و تحولات تجاری نیز اشاره کرد.

مدل سنتی موفقیت برای تأمین‌کنندگان بر سه پایه استوار بود: رهبری فناوری در محصول، مزیت هزینه و برتری در اجرای برنامه‌های عرضه. این مدل طی دهه‌ها ستون فقرات موفقیت بسیاری از تأمین‌کنندگان بوده است.

اما او تصریح کرد که این مدل دیگر کافی نیست.

امروز انعطاف‌پذیری به همان اندازه اهمیت دارد. توانایی تطبیق سریع اهمیت دارد. چابکی اهمیت دارد. تسلط بر گذار از سخت‌افزار به نرم‌افزار اهمیت دارد. برایان تأکید کرد که این ویژگی‌ها اکنون تعیین‌کننده موفقیت هستند.

برایان سپس به یک تناقض اشاره کرد. ساختار تجاری فعلی اغلب همین ویژگی‌های لازم را تضعیف می‌کند. او توضیح داد که در سراسر جهان حاشیه سود تأمین‌کنندگان در حال کاهش است. جریان نقدی آن‌ها فشرده شده است. بسیاری از برنامه‌ها تنها کسری از حجم برنامه‌ریزی‌شده را تولید می‌کنند. او به رشد سرمایه‌گذاری در آمریکای شمالی و اروپا اشاره کرد و گفت در چنین شرایطی، توجیه سرمایه‌گذاری‌های لازم برای حرکت صنعت به جلو بسیار دشوار شده است.

برایان ادامه داد این وضعیت باید تغییر کند. نمی‌توان صرفاً با رویکرد «ما مظلوم هستیم» از OEMها خواست پول بیشتری بپردازند. او یادآوری کرد که OEMها نیز با چالش‌های جدی مواجه‌اند. او به یک زیان ۲۰ میلیارد دلاری اشاره کرد و گفت چنین عددی فشار سنگینی ایجاد می‌کند.

برایان نتیجه گرفت که راه‌حل در همکاری بهتر نهفته است. او پرسید: چگونه می‌توانیم با هم چابکی ایجاد کنیم؟ چگونه می‌توانیم با هم تاب‌آوری ایجاد کنیم؟ چگونه می‌توانیم اقتصاد این همکاری را به‌صورت بنیادین تغییر دهیم تا نوآوری‌ها برای همه طرف‌ها عملی شوند؟

 نشست BCG در CES2026؛ معرفی پنل و چشم‌انداز فناوری‌هایی که صنعت را از نو تعریف می‌کنند

پس از ترسیم چالش‌ها، برایان کولی اعضای پنل را معرفی کرد.

ابتدا جنیفر اسلیتر صحبت کرد. او گفت رئیس و مدیرعامل Stratk است. او توضیح داد شرکتشان یک شرکت سهامی عام است که فناوری کلید دیجیتال، سیلندر قفل و محصولات دسترسی برقی ارائه می‌دهد.

سپس پیتر آلمن خود را معرفی کرد. او گفت عضو هیئت‌مدیره مدیریت در ZF است و مسئول کسب‌وکار شاسی خودروهای سواری در سطح جهانی است.

کریس کوچ گفت رئیس و مدیر ارشد فناوری Cooper Standard است. او توضیح داد این شرکت یک تأمین‌کننده جهانی سطح یک است. او گفت شرکت آن‌ها سیستم‌های آب‌بندی خودرو، محصولات لاستیکی اطراف پنجره و درها و همچنین سیستم‌های سیالاتی مانند سوخت، ترمز، هوا و گلیکول تولید می‌کند.

در ادامه، پل فرل معرفی شد. وی مدیر ارشد استراتژی در BorgWarner است. پل فرل توضیح داد این شرکت حدود ۱۳۰ سال سابقه دارد و ریشه‌های آن به اواخر قرن نوزدهم بازمی‌گردد. این شرکت عمدتاً در حوزه پیشرانه فعالیت می‌کند. محصولات آن شامل توربوشارژر، مدیریت گازهای خروجی، سیستم‌های چهارچرخ محرک، سیستم‌های تایمینگ، اجزای انتقال قدرت و همچنین الکترونیک قدرت ولتاژ بالا، کنترل‌های نرم‌افزاری، موتورهای برقی و واحدهای درایو یکپارچه است. او افزود که این شرکت در حوزه باتری خودروهای تجاری نیز فعال است.

در این بخش از نشست BCG در CES2026، ترکیب پنل تصویری کامل از زنجیره ارزش صنعت خودرو ارائه داد. از شاسی و پیشرانه تا نرم‌افزار و سیستم‌های دسترسی. زمینه برای ورود به بحث اصلی درباره نقش هوش مصنوعی آماده شد.

نشست BCG در CES2026 و AI Road Sense؛ چگونه هوش مصنوعی دینامیک خودرو را متحول می‌کند

در ادامه نشست برایان کولی بحث را به سمت فناوری‌های مشخص و کاربردی برد. او گفت پیش از ورود به بحث تحول زنجیره تأمین، باید ببینیم هوش مصنوعی چگونه می‌تواند مزیتی ایجاد کند که یک OEM به‌تنهایی قادر به خلق آن نباشد. او خطاب به پیتر آلمن پرسید: «کدام نوآوری‌های مبتنی بر AI بیشترین هیجان را برای شما ایجاد می‌کنند و چگونه به ZF امکان می‌دهند کاری انجام دهد که یک OEM به‌تنهایی نتواند انجام دهد؟»

پیتر پاسخ را با اشاره به نمونه‌ای که روز گذشته در CES معرفی کرده بودند آغاز کرد. او گفت آن‌ها راهکاری به نام AI Road Sense ارائه داده‌اند. او توضیح داد که این راهکار از داده‌هایی استفاده می‌کند که در سیستم شاسی جمع‌آوری می‌شوند. این داده‌ها شامل داده‌های شتاب، داده‌های دوربین‌ها، حتی داده‌های سیستم‌های لیدار و همچنین داده‌هایی از نحوه رانندگی راننده است؛ این‌که چگونه شتاب می‌گیرد و چگونه ترمز می‌کند.

پیتر گفت آن‌ها این داده‌ها را به شکل کامل با هوش مصنوعی ترکیب می‌کنند تا عملگرهای شاسی را کنترل کنند. توضیح داد که ZF یکی از معدود تأمین‌کنندگانی است که می‌تواند عملگرهای دینامیک عمودی، جانبی و طولی را ارائه دهد. با استفاده از AI آن‌ها به استراتژی‌های کنترلی بهتری برای ارکستراسیون همه این عملگرها دست پیدا می‌کنند.

بهبودهای نرم‌افزاری در طول چرخه عمر خودرو

برایان سپس بحث را به یک سطح کلان‌تر برد. او گفت صنعت تاریخی محصول‌محور و سخت‌افزارمحور بوده است. او پرسید: «چگونه می‌توانیم به‌عنوان صنعت تأمین، به نقطه‌ای برسیم که بتوانیم بهبودهای نرم‌افزاری را در طول چرخه عمر خودرو پولی‌سازی کنیم؟»

پیتر پاسخ داد که شرکت‌ها باید یاد بگیرند هم نرم‌افزار و هم سخت‌افزار را به‌عنوان محصول ببینند. آن‌ها باید بتوانند نرم‌افزار را مستقل از سخت‌افزار بفروشند. سخت‌افزار باید تا حدی نسبت به نرم‌افزار مورد استفاده، آگنوستیک باشد. آن‌ها نرم‌افزار کنترلی خود را که Cubix نام دارد، به‌عنوان یک محصول مستقل نیز می‌فروشند. او تأکید کرد که این نرم‌افزار فقط عملگرهای خودشان را کنترل نمی‌کند. اگر شرط استفاده از نرم‌افزار، خرید عملگرهای آن‌ها باشد، هیچ مشتری‌ای آن را نمی‌پذیرد. بنابراین آن‌ها نرم‌افزار را حتی برای کنترل عملگرهای رقبا نیز به کار می‌برند. این موضوع را گام اول در جداسازی واقعی سخت‌افزار و نرم‌افزار دانست.

از توسعه نرم‌افزار تا طراحی مولد، مسیر بهره‌گیری از AI

در ادامه نشست BCG در CES2026، برایان کولی از پل فرل خواست درباره کاربردهای AI در BorgWarner صحبت کند. پل گفت هوش مصنوعی از مدت‌ها پیش به شکل پراکنده در عملیات شرکت وجود داشته است، اما تمرکز جدی‌تر در دو تا سه سال اخیر شکل گرفته است؛ به‌ویژه زمانی که هوش مصنوعی مولد مطرح شد.

توسعه نرم‌افزار یکی از حوزه‌های اصلی فرصت است. آن‌ها چند سال پیش پایلوت‌هایی اجرا کردند. آن‌ها اثبات کردند که بازگشت سرمایه وجود دارد. سپس این رویکرد را در کل تیم نرم‌افزار گسترش دادند. پل افزود مدیریت الزامات پیچیده نیز حوزه مهمی است، زیرا فناوری‌های جدید با مجموعه‌ای از الزامات پیچیده همراه هستند.

سپس به طراحی مولد اشاره کرد. آن‌ها AI را در ابزارهای طراحی ادغام می‌کنند تا هزینه را کاهش دهند و استحکام و عملکرد را بهبود دهند. پل به خودکارسازی CAD نیز اشاره کرد. تأکید کرد که شرکت هنوز در ابتدای مسیر است، اما به‌طور مستمر فرصت‌ها را شناسایی می‌کند، آزمایش می‌کند، در صورت موفقیت گسترش می‌دهد و در صورت عدم موفقیت کنار می‌گذارد.

جذب استعدادها و تغییر فرهنگ صنعت سنتی خودرو

برایان سپس بحث را به موضوع استعدادها کشاند. تأمین‌کنندگان تنها با یکدیگر رقابت نمی‌کنند. آن‌ها با صنایع دیگر نیز رقابت می‌کنند. او پرسید: «چگونه می‌توانیم در جنگ جذب استعدادها پیروز شویم و فرهنگ صنعت سنتی خودرو را با نیازهای جدید تلفیق کنیم؟»

پل پاسخ داد که صنعت خودرو امروز بسیار هیجان‌انگیزتر از ده سال پیش است. دیترویت در دهه ۱۹۲۰ سیلیکون‌ولی زمان خود بود. او تأکید کرد که برقی‌سازی، دغدغه‌های محیط‌زیستی نسل جوان، توسعه نرم‌افزار، خودران و AI همه در صنعت خودرو به هم می‌رسند. پل گفت اگر جوانان به روندهای فناوری علاقه‌مند باشند، خودرو جای بسیار خوبی برای آن‌هاست.

کریس کوچ افزود که فرهنگ نوآوری تعیین‌کننده است. او گفت شرکت‌هایی که سرمایه‌گذاری در نوآوری را پایدار نگه می‌دارند و به تیم‌ها اجازه می‌دهند مرزها را جابه‌جا کنند، همیشه جذاب خواهند بود. او گفت فرهنگ، نبرد استعدادها را می‌برد.

BCG در CES2026 و کاربردهای عملی AI در تولید و زنجیره تأمین

در بخش بعدی بحث به تولید و زنجیره تأمین رسید. برایان به موضوعاتی مانند AI در تولید، ربات‌های انسان‌نما و ابزارهای برنامه‌ریزی اشاره کرد. او گفت سال‌ها درباره این کاربردها صحبت شده است، اما تعداد کمی از تأمین‌کنندگان می‌توانند بگویند اقتصاد خود را واقعاً متحول کرده‌اند. او از کریس کوچ خواست تجربه خود را توضیح دهد.

کریس گفت آن‌ها کاربردها را در سه سبد می‌بینند: تولید، توسعه محصول و فعالیت‌های اداری. او در مورد فعالیت‌های اداری گفت آن‌ها از AI برای تحلیل داده‌های پایگاه تأمین و خرید استفاده می‌کنند تا فرصت‌های بهبود و عقلانی‌سازی را پیدا کنند. او به کاربردهای مالی نیز اشاره کرد.

در توسعه محصول، او گفت آن‌ها در حوزه اعتبارسنجی مجازی موفق بوده‌اند. او توضیح داد که آن‌ها می‌توانند آزمایش‌های ایمنی قطعات را به‌طور کامل در فضای دیجیتال انجام دهند. AI فراتر از شبیه‌سازی سنتی عمل می‌کند و مدل‌سازی کارآمدتری ارائه می‌دهد که به منابع محاسباتی کمتری نیاز دارد. این رویکرد زمان و هزینه توسعه را کاهش می‌دهد. برخی OEMها این رویکرد را می‌پذیرند و برخی هنوز نمی‌پذیرند. او گفت رقابت احتمالاً باعث همگرایی در این موضوع خواهد شد.

افزایش کارایی با افزودن کنترل کننده های عامل محور

در تولید، او گفت آن‌ها AI را در کنترل فرایندهای تولید پیوسته به کار گرفته‌اند؛ به‌ویژه در فرایندهای تبدیل شیمیایی. آن‌ها با افزودن کنترل‌کننده‌های مبتنی بر عامل به دارایی‌های تولیدی موجود، توانسته‌اند کارایی را افزایش دهند، ضایعات را کاهش دهند و توان تولید را بالا ببرند. او گفت این اقدام هزینه کیفیت پایین را در حدود ۵۰ درصد کاهش داده است و بهره‌وری نیروی کار را بهبود داده است. او افزود که آن‌ها این فناوری را به‌عنوان یک شرکت مستقل نیز تجاری‌سازی کرده‌اند و اکنون در صنایع دیگر نیز استفاده می‌شود.

برایان پرسید این اثرات چه مقیاسی دارند. کریس پاسخ داد که میزان تأثیر به نوع فرایند بستگی دارد، اما نتایج برای سودآوری معنادار بوده‌اند. پل فرل گفت هنوز برای قضاوت نهایی زود است. او به نقل از رابرت سولو گفت سرمایه‌گذاری در فناوری ممکن است در ابتدا در آمار بهره‌وری دیده نشود، اما بعدها ظاهر شود. او گفت اکنون شرکت‌ها در حال ساختن قابلیت و «عضله» سازمانی هستند. پیتر آلمن نیز افزود که در توسعه نرم‌افزار می‌توان به بهبود ده تا بیست برابری در سرعت و بهره‌وری رسید و این حوزه‌ای است که همکاری نزدیک‌تری با OEMها می‌طلبد، به‌ویژه در معماری‌های الکترونیکی متمرکز جدید.

از پایلوت‌های کوچک تا مقیاس‌پذیری سازمانی در مسیر AI

در ادامه نشست BCG در CES2026، برایان کولی بحث را به چالش مقیاس‌پذیری کشاند. او گفت بسیاری از شرکت‌ها پروژه‌های پایلوت موفقی اجرا می‌کنند، اما تعداد کمی می‌توانند این موفقیت‌ها را در سراسر سازمان گسترش دهند. او پرسید: «چگونه می‌توان از یک مورد موفق محدود به تحول در مقیاس سازمانی رسید؟»

کریس کوچ توضیح داد که تفاوت میان پایلوت و مقیاس‌پذیری در استانداردسازی و انضباط اجرایی است. او گفت زمانی که یک کاربرد موفق شناسایی می‌شود، باید معماری فنی، مدل داده، شیوه‌های کاری و مدل حاکمیتی آن استاندارد شود تا قابلیت تکرار داشته باشد. او تأکید کرد که بدون این زیرساخت‌ها، هر پروژه جدید دوباره از نقطه صفر آغاز می‌شود و ارزش واقعی خلق نمی‌شود.

پل فرل افزود که برای مقیاس‌پذیری، مدیریت تغییر اهمیت حیاتی دارد. افراد باید آموزش ببینند، فرایندها باید بازطراحی شوند و معیارهای عملکرد باید با استفاده از AI همسو شوند. او توضیح داد که صرف داشتن ابزار کافی نیست؛ سازمان باید طرز فکر داده‌محور را در سطوح مختلف بپذیرد. او تأکید کرد که شرکت‌ها باید مجموعه‌ای از اولویت‌های روشن تعریف کنند و منابع را بر کاربردهایی متمرکز کنند که بیشترین اثر اقتصادی را دارند.

پیتر آلمن نیز گفت همکاری با مشتریان در این مسیر کلیدی است. او توضیح داد که اگر یک تأمین‌کننده راهکار AI را توسعه دهد اما OEM آن را در معماری سیستم خود نپذیرد، مقیاس‌پذیری محدود خواهد شد. بنابراین هم‌راستایی فنی و تجاری بین دو طرف شرط موفقیت است.

برایان جمع‌بندی کرد که مقیاس‌پذیری نیازمند سه عنصر است: انتخاب موارد کاربرد با ارزش بالا، ایجاد زیرساخت استاندارد و هم‌راستایی سازمانی. او گفت شرکت‌هایی که بتوانند این سه عنصر را همزمان مدیریت کنند، مزیت رقابتی پایدار ایجاد خواهند کرد.

BCG در CES2026 و بازتعریف زنجیره ارزش؛ مرز جدید مسئولیت بین OEM و تأمین‌کننده

در بخش بعدی گفتگو به بازتعریف مرزهای سنتی در زنجیره ارزش صنعت خودرو رسید. برایان اشاره کرد که معماری‌های الکترونیکی جدید، تمرکز نرم‌افزار و افزایش نقش AI باعث شده‌اند که تقسیم مسئولیت میان OEMها و تأمین‌کنندگان در حال تغییر باشد.

پیتر آلمن گفت در گذشته، مسئولیت‌ها روشن‌تر بودند. تأمین‌کننده یک قطعه سخت‌افزاری مشخص را توسعه می‌داد و OEM آن را در خودرو ادغام می‌کرد. اما اکنون که نرم‌افزار، الگوریتم‌ها و قابلیت‌های مبتنی بر داده اهمیت یافته‌اند، مرزها کمتر شفاف شده‌اند. او توضیح داد که اگر نرم‌افزار کنترلی به‌صورت مستقل عرضه شود، باید مشخص باشد چه کسی مسئول عملکرد نهایی سیستم است و چگونه ریسک تقسیم می‌شود.

کریس کوچ افزود که قراردادها و مدل‌های تجاری نیز باید تکامل یابند. او گفت وقتی ارزش از طریق به‌روزرسانی‌های نرم‌افزاری در طول چرخه عمر خودرو خلق می‌شود، مدل‌های قیمت‌گذاری سنتی که مبتنی بر فروش یک‌باره قطعه هستند دیگر کافی نیستند. او تأکید کرد که مدل‌های اشتراکی، پرداخت مبتنی بر عملکرد یا تقسیم درآمد می‌توانند گزینه‌های محتمل باشند.

پل فرل گفت شفافیت در داده‌ها و دسترسی به آن‌ها نیز موضوع مهمی است. او توضیح داد که برای بهبود الگوریتم‌ها و ایجاد قابلیت‌های جدید، تأمین‌کننده باید به داده‌های عملیاتی دسترسی داشته باشد. این موضوع مستلزم اعتماد متقابل و چارچوب‌های روشن حقوقی است.

برایان نتیجه گرفت که صنعت در حال حرکت به سمت همکاری‌های عمیق‌تر و یکپارچه‌تر است. او گفت موفقیت در این محیط جدید به توانایی تعریف مرزهای جدید مسئولیت، تقسیم ریسک و هم‌راستاسازی منافع بستگی دارد.

مدل اقتصادی جدید، تقسیم ریسک و امید به آینده صنعت خودرو

در بخش پایانی نشست BCG در CES2026، بحث به آینده و چشم‌انداز کلی صنعت رسید. برایان از حاضران خواست نگاه خود را به چند سال آینده بیان کنند و بگویند چه چیزی بیش از همه آن‌ها را امیدوار می‌کند.

کریس کوچ گفت با وجود همه چالش‌ها—از فشار هزینه گرفته تا پیچیدگی فناوری—سرعت نوآوری بی‌سابقه است. او تأکید کرد که ترکیب الکتریکی‌سازی، نرم‌افزار و AI فرصت‌هایی ایجاد کرده که پیش از این وجود نداشته است. او گفت شرکت‌هایی که جسارت سرمایه‌گذاری در این حوزه‌ها را دارند، می‌توانند رشد معناداری تجربه کنند.

پل فرل گفت صنعت خودرو همواره چرخه‌های دشوار را پشت سر گذاشته و دوباره خود را بازآفرینی کرده است. او افزود که اکنون نیز در میانه یک تحول بنیادین قرار داریم. او تأکید کرد که همکاری نزدیک‌تر میان OEMها و تأمین‌کنندگان، همراه با بهره‌گیری هوشمندانه از AI، می‌تواند بهره‌وری و نوآوری را همزمان افزایش دهد.

پیتر آلمن نیز گفت کلید موفقیت در آینده، ایجاد تعادل میان ریسک و پاداش است. او توضیح داد که سرمایه‌گذاری در فناوری‌های جدید با عدم قطعیت همراه است، اما بدون این سرمایه‌گذاری‌ها، صنعت نمی‌تواند رقابتی باقی بماند. او تأکید کرد که تقسیم عادلانه ریسک میان بازیگران زنجیره ارزش اهمیت اساسی دارد.

برایان کولی در پایان گفت این دوره گذار، اگرچه پیچیده است، اما فرصت کم‌نظیری برای بازتعریف صنعت خودرو فراهم کرده است. او نتیجه گرفت که شرکت‌هایی که بتوانند همکاری‌های خود را عمیق‌تر کنند، نرم‌افزار و سخت‌افزار را به‌درستی یکپارچه سازند و از AI در مقیاس بهره ببرند، آینده را شکل خواهند داد.